Print

Offshore vjetroelektrane utiču na morske i migratorne vrste ptica

on .

Sa rastućim brojem offshore vjetroelektrana u evropskim vodama, od ključnog je značaja uzeti u obzir uticaje koje one mogu imati na cjelokupan živi svijet. Tu prije svega treba voditi računa o pticama koje su ugrožene što zbog sudara sa propelama, tako i zbog stvaranja efekta barijere ali i gubitka staništa.

Trenutno u svijetu raste politički podsticaj za smanjenjem antropogenih emisija ugljenika pa je samim tim i vjetar postao vodeći izvor obnovljive energije. U Evropi, naglo širenje vjetroelektrana u morske sredine, najavljuje globalni trend. U EU vodama, trenutno je izgrađeno preko 160 vjetroelektrana. Na čelu ovog rastućeg trenda prednjači industrija Velike Britanije sa deset operativnih vjetroelektrana koje čini 203 turbine, sa planovima za dodatnih 7.000 turbina do 2020. godine. Velika Britanija, zajedno sa Njemačkom, trenutno čini oko 60 posto globalnog offshore tržišta vjetra.

Iako skuplji od svojih kolega na kopnu, offshore vetroelektrane imaju niz prednosti. Brzina vjetra na moru imaju tendenciju da bude jača i dosljednija, a same komponenre turbina je lakše transportovati na more gdje je dozvoljena izgradnja većih turbina (Evropska komisija 2008). Osim toga, offshore vjetroelektrane obično stvaraju manji otpor lokalnih zajednica.

Međutim, postoji opravdana zabrinutost da offshore vjetroelektrane mogu imati štetne uticaje na ptice. Za njihovu ranjivost postoje 3 razloga.

Prvo, morske ptice trpe negativan uticaj kroz gubitak i modifikaciju odmarališta.

Drugo i najvažnije, one često stradaju u sudaru sa lopaticama turbina – značajan procenat smrtnosti konstatovan je u blizini offshore vjetroelektrana koje se nalaze u neposrednoj blizini gnijezdećih kolonija (Everaert i Stienen 2007). Takođe, tokom sezonskih migracija, ogroman broj selica prelaze evropska mora uglavnom noću i na maloj visini. U tom sličaju neminovno je da će se ptice sudariti sa turbinama, posebno pod nepovoljnim vremenskim uslovima slabe vidljivosti.

Treće, nekoliko studija je pokazalo da offshore vjetroelektrane djeluju kao barijera za putovanje morskih ptica. Promjena njihovih migratornih puteva uticaće na razdaljinu koju moraju preći, izazivajući veću potrošnju energije (Petersen, 2003, et al., Foks i dr. 2006). Na primjer, u Nysted off-shore vjetroparku u Danskoj, selice (posebno one iz familije morskih pataka) pokazuju neobično ponašanje izbjegavanja, čija brojnost nakon izgradnje vjetroparka dramatično pada (Desholm i Kahlert 2005).

Upravo iz svih ovih razloga vrlo je važno uskladiti dizajn i pozicioniranje offshore vjetroelektrana sa distribucijom i osetljivošću marinskih populacija, uz izbegavanje zone guste migracije.

Ovaj tekst je finansiran donacijom Evropske komisije kroz projekat ENTAR, i ne odražava nužno stavove Evropske komisije niti ostalih korisnika ETNAR projekta.