Print

Najveći vjetropark na svijetu pogubno utiče na grabljivice Kalifornije

on .

Izgradnja najvećeg vjetroparka u centralnoj Kaliforniji, SAD, dovela je do smrti velikog broja ptica grabljivica, a posebno surog orla. Kao rezultat toga, u toku je realizacija monitoring programa "operacija ponovnog uspostavljanja biodiverziteta".

Altamont Pass vjetropark nalazi se u podnožju planine Coast Range u centralnoj Kaliforniji, sa najvećom koncentracijom vetrogeneratora u svijetu, kapaciteta 576 megavata (MV). Ovaj vjetropark izgrađen je kao odgovor na energetsku krizu sedamdesteih godina prošlog vijeka, a samo u periodu od 1981. do 1993. godine, izgrađeno je 7.300 vjetroelektrana, zauzimajući površinu od 150 km2. Kao rezultat pomenute operacije, broj turbina je do danas, smanjen za oko 2.000.

Vjetropark Kalifornija

Oblast u kojoj se nalazi vjetropark predstavlja migratorni koridor. Kao rezultat neodgovarajućeg pozicioniranja ili nedostatka saznanja o uticajima na ptice, ove vjetroelektrane ubijaju veliki broj ptica selica svake godine. Procjenjeno je da preko 2.700 ptica godišnje nastrada usljed sudara sa turbinama, od kojih su 1.100 grabljivice, a neke od njih su i od nacionalnog značaja za očuvanje. Prema istraživanju godišnje nastrada oko 348 američkih vjetruški (Falco sparverius), 188 crvenorepih kobaca (Buteo jamaicensis) i 67 surih orlova (Aquila chrysaetos).

Dodatne studije o surom orlu pokazale su da su populacije ovih grabljivica, u Altamont Pass vjetroparku, izuzetno osetljive na vjetrogeneratore, i da je viskoka stopa smrtnosti usljed sudara sa turbinama spriječila održavanje dovoljnih rezervi ne-gnijezdećih odraslih jedinki, utičući i na pad gnijezdećih populacija. Ukupan broj nastradalih ptica na ovom lokalitetu u periodu 20 godina kretao se između 25.000 i 100.000 ptica (Thelander i Smolvud 2007). Kao rezultat uticaja na ptice, mjere ublažavanja negativnih uticaja su u toku, a radi se i kontinuirano praćenje kako bi se procijenila uspješnost ovih mjera.

Ovaj tekst je finansiran donacijom Evropske komisije kroz projekat ENTAR, i ne odražava nužno stavove Evropske komisije niti ostalih korisnika ETNAR projekta.